MALI SONET
Noći isuviše velika i lična
čudna nebiljko s kraja sveta
Kojom te ljubavlju hrane prokleta
dan u kome si tako neprilična
Izgubljeno vreme ponovno zloslut'o
na tvojim vratima san o bolu biva
Mrtvim me evo proglasiše živa
sačuvana numero koju sam odćut'o
Sve u dahu prodje kao večnost siva
dovršava slutnju kao dan da sniva
Grana na kojoj zahvalnost stoji
Evo imendan mi u spokoju grca
nesaznata ljubav u šumu svih srca
Možda nema mene ali su odjeci moji
